Lees meer over onze auteur Claudette Kops-van Zon

Beste lezer, wat leuk dat je de tijd wil nemen om dit blog te lezen waarin ik me voorstel. Mijn naam is Claudette Kops-van Zon. Ik ben 50 jaar en woonachtig in Breda. Ik ben getrouwd en ben moeder van twee, inmiddels volwassen, kinderen. Als Remedial Teacher en Psychomotorisch Leer- en Gedragsspecialist werk ik op basisschool KBS De Zandberg.

Mijn ontwikkelingsreis

Ik werk al heel wat jaren als Remedial Teacher, maar heb me gaandeweg nog verder gespecialiseerd. Ik neem je graag mee in de ontwikkelingsreis die ik gemaakt heb om te staan waar ik nu sta in het onderwijs. Ruim dertig jaar geleden besloot ik de PABO te gaan doen. Geen vanzelfsprekende stap in eerste instantie. Mijn vader en moeder zaten allebei ook in het onderwijs en dat ik wilde daardoor dus juist niet. Maar op de middelbare school heb je vaak wat eerder vakantie dan de basisschool en ik besloot mij kleuterjuf van vroeger twee weken te gaan helpen, gewoon voor de lol. Je begrijpt het al…het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik was verkocht en ik ging een paar jaar later naar de PABO.

Nadat ik de PABO met goed gevolg had afgerond was een baan vinden, in tegenstelling tot nu, nog niet zo’n gemakkelijke opgave. Er waren weinig banen en veel mensen die een baan in het onderwijs zochten. Na een aantal sollicitaties werd ik steeds “tweede”. Ik besloot meteen dat ik niet ging thuiszitten. Na de zomervakantie ging ik ging verder studeren, maar dan wel op tijden dat ik nog wel beschikbaar kon zijn voor een baan in het onderwijs. Zo kon het allebei.

Ik startte met de opleiding tot Remedial Teacher, inmiddels heet dit Master Educational Needs, een parttime opleiding van 2 jaar die ik wekelijks op woensdagmiddag en woensdagavond volgde. Ik was nog maar nauwelijks twee weken gestart met de opleiding tot Remedial Teacher toen ik werd gebeld door een school uit mijn woonplaats. Er was per direct iemand nodig voor een groep ½ voor langere, maar onbepaalde tijd. Ze vroegen me of ik over een uur kon langskomen voor een gesprek. Ze hadden mijn gegevens doorgekregen van de school waar ik het dus net niet was geworden voor de vakantie. De volgende dag stond ik voor de klas, zo snel kan het gaan. Ik werkte daar een jaar fulltime, maar kon daar uiteindelijk niet blijven. Ik solliciteerde opnieuw, bij scholen in Breda. Daar werd ik aangenomen en ondertussen maakte ik de RT-opleiding af, met als specialisatie schrijfmotoriek.

Mijn eerste jaren in het onderwijs

Mijn eerste jaren in het onderwijs waren in groep ½. Hier heb ik veel geleerd over gedifferentieerd werken en klassenmanagement. Ik kijk er met veel plezier op terug. Ik kon er ook zeker mijn creativiteit kwijt, maar miste wel het stukje rekenen, spelling en lezen. Als Remedial Teacher kon ik mijn ei op die gebieden ook niet helemaal kwijt in groep ½. Ik besloot, na 8 jaar, naar groep 5 over te stappen. Daar kwam ik alweer meer in aanraking met de schoolse vakken, maar echt veel tijd en ruimte om te verdiepen en te remediëren had je in de klas niet.

Na twee jaar groep 5 en vervolgens 3 jaar groep 4 kwam er op mijn school een plekje vrij als Remedial Teacher. Dat heb ik met beide handen aangegrepen. Met heel veel plezier werk ik met alle kinderen die rekenen, lezen, spellen, schrijven lastiger vinden. Ik werd eindelijk echt uitgedaagd om te onderzoeken wat er aan de hand was en hoe ik het kon gaan oplossen, want daar lag wel echt mijn passie. Vaak vinden kinderen die iets lastig vinden het niet zo leuk om dan juist dat extra te gaan oefenen, maar door spelend en bewegend leren maakte (en maak) ik het leuk voor ze en krijgen ze weer motivatie om te oefenen. Dan is de cirkel rond.

Een stapje naar beneden

Als RT-er ben je gewend om te onderzoeken waar het probleem precies ligt bij een leerling. Vervolgens ga je remediëren, om het probleem stap voor stap, planmatig, van onder naar boven aan te pakken en alle leerhiaten te dichten. Naarmate ik langer als RT-er werkte liep ik er steeds vaker tegenaan dat ik keurig volgens het boekje aan het remediëren was, maar dat ik het gevoel had dat het probleem iets anders was of ergens anders lag dan puur in lezen, puur in spelling, rekenen of schrijven. Wat dat probleem dan precies wel was of waar het wel lag, was ik zelf ook nog aan het uitzoeken. Het voelde ondanks alles of ik toch niet helemaal op de juiste plekken bezig was.

Er volgde een zoektocht van enkele jaren. Ik las veel vakliteratuur, struinde internet af naar cursussen en opleidingen die me konden helpen om te vinden waar het hem dan bij die kinderen dan wèl in zat en vooral ook hoe kon ik dat dan aanvliegen. Uiteindelijk vond ik het. Wat een mooi moment was dat! Ik las op een website precies waar ik naar op zoek was, ik had het gevonden. Dit moest ik gaan doen! Met mijn studiebudget van school ging ik de opleiding doen tot psychomotorisch leer-en gedragsspecialist.

De ontbrekende puzzelstukjes

En daar vielen alle puzzelstukjes voor mij in elkaar. Daar vond ik verschillende stapjes “onder” het leren en remediëren. Ik leerde op de opleiding over het visuele systeem, schrijfmotoriek, lateralisatie en bewegingspatronen en fijne- en grove motoriek, visueel-ruimtelijke waarneming en vooral wat dit voor effect heeft op je dagelijkse leven en het leren op school. Ik leerde een totaal andere aanpak van lezen, ik kreeg kennis de verschillende combinaties van voorkeursoog, -brein, -hand, -voet en -oor, richtingsmoeilijkheden en wat voor effect dit heeft op het leren, maar ook op gedrag van kinderen. Ook een psychomotorische manier van rekenen liet mij anders kijken naar het “normale” rekenonderwijs.

Wat voor veel kinderen werkt hoeft niet voor iedereen en met name voor iedereen op hetzelfde moment te werken. Het veranderde mijn blik op leermoeilijkheden compleet, maar ik keek ook ineens anders naar gedrag van kinderen. ADHD? Onrustige lijven? Vreemde zithoudingen bij kinderen? Slordig schrijven? Waar komt dit vandaan? Ik ging er anders naar kijken en vooral ook anders door werken. Ook mijn collega’s hoorden mijn enthousiaste verhalen over mijn nieuwverworven inzichten. Het mooie was dat iedereen, inclusief ouders, het ook allemaal heel ‘logisch” vond klinken als ik erover sprak. Dat was dus dubbele winst en gaf ruimte om ermee aan de slag te gaan!

Nog wat stapjes naar beneden

Na de opleiding tot psychomotorisch leer- en gedragsspecialist bij Breincentrum heb ik me nog verder verdiept in diverse onderdelen als reflexintegratie, ik volgde masterclasses m.b.t. visuele screening en -training, leren in beweging en Johansen IAS. Dat is een individuele luistertraining voor kinderen en volwassenen die auditieve verwerkingsmoeilijkheden hebben. En uitgeleerd ben ik nog steeds niet. En gelukkig maar, want kinderen van nu zijn de kinderen van dertig jaar geleden niet meer. Door de veranderende maatschappij is er ook een andere aanpak nodig om leer- en gedragsmoeilijkheden aan te pakken. Belangrijk dus om ons hierin te (blijven) verdiepen.

Claudette Kops-van Zon