Inhoudsopgave
Gerelateerde artikelen
Werkgeluk van leerkrachten: De sleutel tot succesvolle leerlingen
Gelukkige leerkrachten zijn gelukkige leerlingen Het is een bekend gezegde in het onderwijs: gelukkige leerkrachten zijn gelukkige leerlingen. Maar wat betekent dit precies? En hoe kun jij, als leerkracht of schoolleider, bijdragen aan het werkgeluk van leerkrachten?...
Traumasensitief onderwijs en complex gedrag
Trauma en complex gedrag Na het lezen van deze blog weet je meer over traumasensitief onderwijs (TSO), ingrijpende levensgebeurtenissen, wat de effecten van trauma op ‘complex’ gedrag kan zijn en waarom het als onderwijsprofessional van belang is om hiervan op de...
Ouderparticipatie bij het multidisciplinair overleg (MDO)
Waarom? Vraag jij je wel eens af waarom je na een zorggesprek met ouders soms zo’n onvoldaan gevoel hebt? Dat je je afvraagt waarom ouders zo weinig input hadden of dat je het gevoel hebt dat je langs elkaar heen praatte? In het onderwijs zijn we als professionals...
Het bouwen van groepsdynamiek
Bouwen Het is bijna zo ver voor regio Zuid. De bouwvakvakantie begint vandaag. Dat betekent dat de bouw van onze school even stil ligt. Onze school is echter al twee weken dicht. Voor de kinderen althans, want de meeste collega’s werken nog even door. Het lokaal...
21e-eeuwse vaardigheden in het klaslokaal
21e-eeuwse vaardigheden in het basisonderwijs Als basisschooldocenten staan we voor de uitdaging om onze leerlingen voor te bereiden op een wereld die voortdurend verandert. In de 21e eeuw zijn traditionele vaardigheden niet langer voldoende. We moeten onze focus...
Het belang van een professionele leergemeenschap
Het belang van een professionele leergemeenschap voor basisschooldocenten Wat is nou een professionele leergemeenschap? In het dynamische landschap van het basisonderwijs is de rol van docenten van onschatbare waarde. Het bevorderen van een cultuur van voortdurend...
Inclusief onderwijs in de praktijk
Op weg naar inclusief onderwijs ‘Inclusief Onderwijs’ is inmiddels een welbekend en veelbesproken onderwerp binnen het onderwijs. Het inclusiever werken berust voornamelijk op een visie waarbij verschillen tussen kinderen, op welk gebied dan ook, worden gezien,...
Onderwijskwaliteit in het (basis)onderwijs
Een betoverende blik op onderwijskwaliteit Onderwijskwaliteit, waarvoor dient het? In het dynamische universum van het (basis)onderwijs worden leraren vaak uitgedaagd om verschillende rollen te vervullen. Een van die rollen, die misschien niet altijd het stralende...
Wat is inclusief onderwijs
Op weg naar inclusief onderwijs Je kunt er niet meer omheen: Inclusief onderwijs leeft! Op LinkedIn worden met grote regelmaat berichten geplaatst over bijeenkomsten, webinars en goede voorbeelden met als thema inclusie. Het ministerie van OCW heeft in de ’Contouren...
Is leertijduitbreiding de sleutel tot verbeterde onderwijskansen?
Mogelijke invullingen interventie leertijduitbreiding Leertijduitbreiding is als interventie opgenomen in het NPO menukaart. Inzet van deze interventie betekent dat er extra leertijd wordt gefaciliteerd om of aan de slag te gaan met de schoolvakken dan wel met sport-...
Uitgelichte artikelen
Naamswijziging ABCopschool: persbericht
Van ABCopschool naar Tip Met gepaste trots willen we met je delen dat we verder gaan onder onze nieuwe bedrijfsnaam: Tip b.v. Deze naamswijziging resoneert beter met de bijdrage die we de komende jaren in het basisonderwijs willen leveren en is bovendien makkelijker...
Welzijn in het onderwijs
Welzijn op Het Spectrum Het spectrum is een school in Delfgauw met het vignet welbevinden. Er heerste op de school gedurende langere tijd onderhuidse onrust en pestgedrag. Met een schoolbreed plan- met betrokkenheid van de ouders- is hiervan werk gemaakt. Het...
Taalvorming: de kunst van communicatie door het leven heen
Taal bewust: hoe verweven is taal met ons leven? Bij levensbedreigende situaties vragen we ons af: hoe lang kan een mens zonder eten of drinken? De vraag hoe lang een mens zonder taal kan wordt niet gesteld. Maar hoe groot is het aandeel van taalvorming in ons leven?...
Subsidies in het onderwijs: Duur, Werkdrukverhogend en Dubieus
Inhoudsopgave
De wereld op z’n kop
Ik wil graag met u delen hoe ik aankijk tegen de onderliggende principes van subsidies in het onderwijs.
Dit keer niet omdat het door de tijdelijkheid van subsidies niet echt mogelijk is structureel het onderwijs te verbeteren…
Ook niet omdat vaak een (behoorlijk) deel van de subsidies al opgaat aan bureaucratie en rompslomp eromheen…
En zelfs niet omdat de oormerken van de subsidies nooit helemaal echt goed passen bij het integreren van de benodigde acties in de rest van de schoolontwikkelingspraktijk…
Maar vooral omdat ik vaak het idee heb dat de verstrekkers (politiek/ overheid) de wereld vakkundig op zijn kop weten te zetten.
In bijgevoegde beknopte brief zal ik twee voorbeelden geven van substantiële subsidies voor het onderwijs die op zijn zachtst gezegd dubieus genoemd mogen worden. (En op mijn school heb ik dit jaar alleen al te maken met 24 verschillende financieringsstromen naast het reguliere begrotingsproces. Allemaal met hun eigen aanvraagprocedure, tijdspad, boekhouding, verantwoording, etc.)
Uiteraard schets ik ook een mogelijk alternatief.
Het zou mij buitengewoon geruststellen als u, beste lezer, mij van mijn ongelijk zou kunnen overtuigen.
Mag ik u echter vragen, indien dit niet het geval is, samen met mij op elk opportuun moment, in elk zich daarvoor lenend gremium, te strijden tegen die verfoeide financieringsmethode?
Mijn eigen werk
In mijn onderwijspraktijk ben ik de eerste twee weken van dit schooljaar al een redelijke hoeveelheid tijd kwijtgeraakt door mij bezig te houden met subsidies. En, zoals hieronder toegelicht, ik vraag me in toenemende mate af: Waarom? Hoe dan?
Voorbeeld 1, Subsidie Verbetering Basisvaardigheden:
Om in aanmerking te komen voor deze (substantiële) subsidie, gericht op verbetering van reken- en taalonderwijs, burgerschap en digitale geletterdheid (wat ons normale werk is! Hiervoor zijn we aangenomen!), dienen scholen lange procedures te volgen en veel papierwerk te produceren op een zeer onoverzichtelijke wijze. Dit kost meerdere directeuren (zo niet alle) in mijn directe omgeving tijd, energie, geld en heel veel kopzorgen, waardoor we niet bezig kunnen zijn met ons werk, namelijk het verbeteren van basisvaardigheden.
Ik vind het uiterst vreemd dat ik om mijn eigen werk uit te kunnen en mogen voeren, extra werk moet doen om dit normale eigen werk te kunnen bekostigen. De reden dat niet de lumpsum gewoon hoger komt te liggen, maar dat dit via een subsidie schijnt te moeten is volstrekt onduidelijk voor mij.
Dat daarnaast ook gevraagd wordt naar nulmetingen en gebruikte meetinstrumenten snap ik al helemaal niet omdat we daar al een leerlingvolgsysteem voor hebben. We moeten dus nu min of meer de resultaten via twee volgsystemen bij gaan houden. Eentje voor resultaten uit de lumpsum en eentje voor resultaten uit de Subsidie Verbetering Basisvaardigheden. We zullen dus ook een manier moeten vinden om vast te stellen welk resultaat bij bijv. rekenen afkomstig is van welke euro. Dat dit werkdrukverhogend gaat uitpakken behoeft geen toelichting.
Voor verduidelijking verwijs ik naar het Voorbeeld activiteitenplan Verbetering basisvaardigheden 2023. Dit is een format voor het aanleveren van het activiteitenplan (en niet een voorbeeld zoals de titel doet vermoeden), alle 18, nog niet ingevulde(!), pagina’s.
En kijkt u gerust ook even naar de interventiekaart waarnaar verwezen wordt. Vergeet u niet door te klikken binnen de paar linkjes…? Een studie op zichzelf.
Interventiekaart verbetering basisvaardigheden | Nationaal Programma Onderwijs (nponderwijs.nl)
Niet mijn eigen werk
Voorbeeld 2, Subsidie School en Omgeving:
Deze subsidie is vooral bedoeld om een rijke schooldag te kunnen organiseren voor leerlingen (belangrijk voor scholen zoals de mijne in Utrecht Overvecht), wat vooral neerkomt op een mooi aanbod naschoolse activiteiten omdat het reguliere schoolrooster/ -curriculum al goed gevuld is met o.a. rekenen en taal; de basisvaardigheden, zeg maar. Ik zal niet ingaan op de organisatie van deze subsidie, waarover genoeg uiterst boze en verbaasde geluiden al richting subsidieverstrekkers zijn gegaan, maar wel weer over het onderliggende principe van de subsidie.
Het komt er mijns inziens op neer dat wij extra werk moeten doen (om een subsidie te krijgen) om extra werk te doen (organiseren van naschools aanbod) wat niet ons werk is (regulier onderwijs organiseren), maar het werk van de instantie die de subsidie verstrekt (een overheid).
Scholen moeten onderwijs bieden en naschools aanbod zou vanuit de gemeente (bijvoorbeeld) geregeld moeten worden. Als wij het belangrijk vinden dat onze leerlingen wat extra mee krijgen en niemand anders organiseert dat, dan doen wij, goeie lobbesen in het onderwijs, het toch maar zelf weer voor onze leerlingen. Dat is dan natuurlijk al extra werk voor een school (wat niet op de school hoort).
Als we daar fondsen voor nodig hebben is het ernstig vreemd dat we nog meer extra werk (subsidie-aanvraagwerk) moeten organiseren om extra werk te kunnen/ mogen doen. Dat ook dit werkdrukverhogend gaat uitpakken behoeft wederom volgens mij geen toelichting.
En hoewel iedereen in het onderwijs subsidies verfoeit (Niet het extra geld hoor. Wel het idee van incidenteel geoormerkt geld met bijbehorende bureaucratie…), vraagt iedereen het toch weer aan, want ja, je zal toch niet 2000 euro laten liggen… Dat zijn wel 2 á 3 groepen op schoolreisje!
Een redelijk alternatief?
Het alternatief zou kunnen zijn scholen subsidiegelden als extra geld via de lumpsum te geven en erop te vertrouwen dat de schoolleiders dat naar eer en geweten met al hun professionaliteit gaan gebruiken voor belachelijk goed onderwijs en niet voor een taart en tropische vakantie voor elke medewerker.
De onderwijsinspectie kan dat prima in de gaten houden.
Met al dat geld zou je bijvoorbeeld vele parttimers, duo’s, in het onderwijs een dag dubbel kunnen inroosteren met alle voordelen van dien:
Goede pedagogische en didactische afstemming in de groep. (Vindt u het niet gek dat twee personen die de verantwoordelijkheid hebben voor 20 tot 30 kinderen (hun opvoeding en onderwijsproces) gedurende het leeuwendeel van een schooljaar elkaar nooit zien? De één werkt op maandag, dinsdag en woensdag en de ander op donderdag en vrijdag (bijv.).
Werkdrukbeleving vermindert. Zaken als ingewikkelde oudergesprekken of overleggen met experts hoeven niet na een volle lesdag als je het echt wel al gehad hebt omdat leerling A bleef praten, leerling B Leerling C de hersens poogde in te slaan, leerling D zijn knie vet heeft opengehaald bij het voetballen en de moeder van leerling E in de pauze al twee keer boos naar school heeft gebeld omdat zijn toetsscore toch echt niet klopte met haar ervaringen…Ruimte voor schooltaken. De leerkracht die rekenexpert is, kan observaties uitvoeren, een andere leerkracht kan vast bestellingen doen, het decor voor de musical is op tijd klaar…
Bij ziekte van een teamlid snelle vervanging mogelijk van iemand die de school en kinderen kent. En niet, als je al een vervanger kan vinden, een persoon die de kinderen niet kent, de lessen geeft en dan weer weg is met magere overdracht en die geen bijdrage levert aan overige schooltaken.
Professionaliseringsmogelijkheden
Professionaliseringsmogelijkheden. Mogelijkheid om bij elkaar in de klas te kijken, of zelfs op een andere school te gaan kijken. Onderzoeken onder lestijd uitvoeren.
Ondersteuning en begeleiding van beginnende leerkrachten. Die dan niet in hun eerste jaar weggeblazen hoeven te worden omdat er eigenlijk geen capaciteit is ze bij de start van hun carrière te ondersteunen. Hierdoor zou het volgens mij goed mogelijk lijken dat het lerarentekort zelfs iets gaat krimpen en mensen behouden blijven voor het vak!
Mondelinge toetsen door eigen leerkracht onder schooltijd. Geen vertekend beeld van toetsresultaten (waarbij nog de vraag is of toetsen op dergelijke manier überhaupt nodig en/ of verstandig is) omdat een vreemd persoon de verlegen leerling een toets probeert af te nemen.
Verzint u maar door…
Ik vrees echter dat genoemd soort subsidiepraktijken steeds funester uit gaan pakken voor het onderwijs. De omkering van redenering bij subsidies van bovenstaande soort heeft extra bureaucratie en werkdruk tot gevolg en vraagt hersencapaciteit die veel beter ingezet kan worden ten bate van het onderwijs zelf.
Het komt verbetering van onderwijs op scholen niet ten goede en het geld wat gemoeid is met de administratie van subsidies, controle van plannen van aanpak en verantwoordingen, inhuren van externe commerciële bureaus en uit frustratie weglopend onderwijspersoneel is mijns inziens weggegooid.
Meer weten over Rohan de Groot?
Meer over Tip Onderwijs
Wil jij meer artikelen lezen? Bekijk onze kennisbank.
Meer weten over Tip Onderwijs? Bekijk de over ons pagina.
Op zoek naar een nieuwe onderwijs uitdaging? Bekijk onze vacatures.
Spel- of tikfout gezien? Laat het ons weten: [email protected]
0 reacties